The woman in me

เมื่อครั้งยังเล็ก ฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงเดินร้องเพลง ตามลำพังอยู่ในป่าอันเงียบสงัดหลังบ้านในลุยเซียนา แม้การก้าวออกจากบ้านจะทำให้ฉันรู้สึกทั้งมีชีวิตชีวาและอันตราย แต่เพราะ พ่อแม่ทะเลาะกันเป็นประจําในช่วงที่ฉันเติบโต แล้วพ่อก็ติดเหล้า ฉันจึงมัก หวั่นกลัวเวลาอยู่ในบ้าน โลกภายนอกอาจจะไม่ได้ถึงขึ้นเป็นสรวงสวรรค์ แต่ก็เป็นโลกของฉัน ต่อให้เป็นนรกหรือสวรรค์ก็ยังเป็นของอัน ก่อนกลับบ้านฉันชอบเดินลัดเลาะผ่านสนามหญ้าและสระว่ายนํ้า ของเพื่อนบ้าน บ้านพวกเขามีสวนหินที่เต็มไปด้วยหินกรวดมน ซึ่งกักเก็บ ความร้อนเอาไว้ มันจึงมอบสัมผัสอบอุ่นให้ยามต้องผิว ฉันชอบนอนลงบน พื้นหินเหล่านั้น พลางมองท้องฟ้าเบื้องบน รับไออุ่นจากกิ้งด้านล่างและ ด้านบน แล้วคิดว่า ฉันสร้างทางเดินชีวิตของฉันเองได้ ฉันทําความผืน ให้เป็นจริงได้