ฉันไม่ใช่ผู้ใหญ่ ฉันแค่อายุ 30

บันทึกชีวิตประจำวันลายเส้นฮีลใจ กับเรื่องราววัย 30 ที่ตื่นตัวจากคาเฟอีน หวานด้วยบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ ขมความผิดพลาดและผิดหวัง เท่ด้วยเบียร์สักแก้ว และสนุกกับความสุขเล็ก ๆ ที่แทรกซึมเต็มไปหมด ในขณะที่เพื่อนรอบตัวก้าวนำไปข้างหน้าหลายก้าว ทำไมมีแค่ฉันที่ยังไม่ต่างกับวัยยี่สิบสักนิด แต่ถึงจะก้าวช้าสักหน่อยก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ทักษะการแก้ปัญหาก็เหมือนจะดีขึ้น คอแข็งขึ้น หันมาดูแลสุขภาพมากขึ้น บางทีอายุ 30 ก็คงมีเสน่ห์ตามวัยของมันละมั้ง * มีที่คั่นหนังสือแบบไดคัทสี่ชิ้น * ** มุมสันหนังสือส่วนล่างบุบนิดหน่อย **