ผมเรียกเขาว่าเน็กไท (I CALLED HIM NECKTIE)

หนังสือเล่าในมุมมองของทากุชิ ฮิโระ ชายหนุ่มวัยยี่สิบที่เป็นฮิกิโกะโมริมาสองปี ในวันหนึ่งเขาตัดสินใจที่จะออกไปข้างนอก เมื่อเริ่มแรกที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอก เราจะเห็นว่าเขาหวาดระแวง ตื่นกลัว คลื่นไส้ ไม่คุ้นชินที่จะติดต่อกับใคร และไม่ยอมรับใครให้เข้ามาอยู่ในชีวิตเขา หลังจากนั้นเขามาที่สวนนี้ทุกวัน เหมือนเป็นกิจวัตร นั่งบนม้านั่งตัวเดิม มองดูผู้คนที่ผ่านไปมา จนกระทั่งเขาปรากฏตัวขึ้น เขา พนักงานบริษัทอายุห้าสิบกว่า ใส่สูทสีเทาเน็กไทสีแดงสลับเทา นั่งลงบนม้านั่งฝั่งตรงข้าม หลังจากวันแรก เขามาที่นี่ทุกวัน ฮิโระรู้สึกว่านี่เป็นสิ่งผิดปกติ ชายคนนั้นควรจะทำงานอยู่ในตึกสูง แต่เขากลับอยู่ที่นี่ทั้งวัน เมื่อถึงเวลากลางวันก็แกะข้าวกล่องออกมากิน นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ และผล็อยหลับไป เมื่อถึงเวลาหกโมงเย็น เขาก็กลับบ้าน