เรื่องรักขนาดใหญ่ของเด็กชายตัวเล็ก

หนังสือห่อปกใส กระดาษที่ขอบมีรอยด่าง การเดินทางไกลของเด็กชาย แจ็ก ผู้แบกความรักขนาดใหญ่เท่าช้าง... ทำไมแม่ไม่ปลุกนะ เขารูดซิปเต็นท์แล้วคลานออกมาสูดอากาศภายนอกที่สดชื่นกว่า แย่ละ! รถที่เช่ามาหายไปแล้ว! แจ็กยืนอยู่ตรงนั้น นิ่งงัน ราวกับรอให้ดวงตาปรับจนชินแสงสว่าง รอให้สรรพสิ่งก่อรูปร่างขึ้นมา แล้วรถจะอยู่ตรงนั้น ตรงที่แม่จอดไว้ แต่รถหายไปแล้วจริงๆ รวมทั้งเต็นท์หลังเล็กที่แม่กางบนพื้นกรวดข้างเต็นท์เขา จุดกางเต็นท์แห่งนี้เหลืออยู่เพียงแจ็กกับเต็นท์ฮับบาของเขาเท่านั้น สิ่งแรกที่แจ๊กทำเมื่อออกมาจากอุทยานและมาอยู่บนถนนสาย ๑๐๒เอ คือหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้ง มีสัญญาณโทรศัพท์หนึ่งขีด --- โอกาสที่จะติดต่อแม่ได้มีอยู่นิดเดียว เขากดหมายเลข เยี่ยม! โทร.ติดแล้ว! ทว่าแม่ไม่รับสาย เข้าอยากให้เมื่อคืนนี้เขากับแม่ไม่ได้ทะเลาะกันในรถ อยากให้ตัวเองพยายามเข้าอกเข้าใจแม่มากกว่านี้อีกหน่อย แจ็กวางสายแล้วลองอีกครั้ง คราวนี้ได้ยินเสียงแม่ให้ฝากข้อความ “เบ็กกี้ มาร์เทล พูดอยู่ค่ะ---หรือจริงๆ แล้วไม่อยู่หรอกค่ะ อย่าฝากข้อความเก่าก็แล้วกัน ฉันนี่เยี่ยมไหมล่ะ!" เขารอเสียงสัญญาณแล้วตะโกน "แม่อยู่ไหนฮะ"