พ่อกับผม และบางสิ่งที่หายไปในสงคราม

ปกเปื้อยรอยลิปสติก ขอบยับ ด้านบนมีรอยเปื้อนเล็กน้อย "ลูกเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้วนะตอนนี้" จอร์จีเอ่ยสบตาเขาตรง ๆ และแอลฟีรู้สึกท้องไส้ดิ่งวูบเมื่อคิดถึงความรับผิดชอบมากมายที่มี "ลูกจะคอยดูแลแม่ระหว่างที่พ่อไม่อยู่ใช่ไหม แล้วก็คุณย่าด้วย" "ฮะ" แอลฟีรับคำ "แต่พ่อจะกลับมาบ้านอีกใช่ไหมฮะ" "ก่อนที่ลูกจะทันสังเกตว่าพ่อไม่อยู่ซะอีก" แล้วเขาก็เดินทอดน่องไปตามถนน ย่ามอยู่บนหลัง เหมือนเขาเพียงจะเดินไปโรงรีดนมในวันทำงานวันหนึ่ง ก่อนที่เขาจะหยุดและหินกลับมา ซูมือขึ้นสูงเพื่อโบกลาจากนั้นก็เลี้ยวลับมุมถนนไป ทว่านั่นเกือบสี่ปีมาแล้วและแอลฟีไม่ได้เห็นหน้าค่าตาพ่ออีกเลยนับจากตอนนั้น