เมื่อฝนหยุดตก ผมจะหุบร่มที่กางมาตลอด

แฮจู หญิงสาวที่ทำงานในโรงงานถุงมือ เธอชอบไปยืนมองวิวจากหน้าต่างของอพาร์ตเมนต์บ่อยๆ ทุกครั้งที่เธอรู้สึกไม่สบายใจ ที่นั่นเธอมักจะได้พบกับ "คุณร่ม" วันนั้นคุณร่มมายืนใกล้ๆ ขณะเธอกำลังแหงนมองท้องฟ้า เขามักจะกางร่มตลอดเวลาไม่ว่าจะแดดออก หรือไม่มีแดด และจะพกร่มอีกหนึ่งคันมาด้วยราวกับว่าเขากำลังรอรับใครบางคน แฮจูคิดว่าเขาอาจกำลังลงโทษตัวเองด้วยการขังตัวเองไว้ใต้ร่ม และยืนรออะไรบางอย่างที่ไม่มีวันปรากฏ แฮจูเองก็มีปมในใจ มีความสงสัยในเรื่องความฝัน ว่าจริงๆ ระหว่างการมีความฝันกับไม่มี แบบไหนดีกว่ากัน แต่เมื่อถึงวันหนึ่งปมในใจคลาย ได้คำตอบ และถึงวันที่ฝนหยุดตก คุณร่มก็หุบร่มได้ แฮจูเองก็หุบร่มในใจได้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็แคบลง นิยายเล่มบาง แต่อบอุ่นหัวใจ Like new (เอาโพสอิทคั่นหน้าออกให้ก่อนส่งของค่ะ)