ฉันไม่ชอบทั้งโลก ฉันชอบแค่เธอคนเดียว

ฉันไม่ชอบทั้งโลก ฉันชอบแค่เธอคนเดียว ตอนฉันเพิ่งเป็นแฟนกับนาย F นั้น ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรเมื่อมีเรื่องบาดหมางกัน ส่วนเขาก็เป็นคนหัวรั้น ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน ฉันจะเป็นฝ่ายยอมรับผิดก่อนเสมอเพื่อขอคืนดี มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เราทะเลาะกัน เขาเมินเฉยใส่ฉันไปหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ฉันทำเป็นแกล้งตีสีหน้ายิ้มแย้มทักทายเขา แต่เขาก็ยังทำเป็นเมินฉัน ดีที่วันนั้นในรถเปิดเพลง "Baby" ของจางซวน เนื้อเพลงท่อนหนึ่งร้องว่า "เด็กน้อย เด็กน้อยของฉันอยากจะเล่นกับเธอ ให้เธอชอบโลกใบนี้" ฉันเลยพูดขึ้นว่า "ฟังสิ เนื้อหาในเพลงนี้หมายถึงนายไม่ใช่หรือไง ทำเหมือนกับว่าโลกทั้งโลกนี้เป็นของนายเพียงคนเดียวอย่างกับเด็กๆ" ฉันพล่านคนเดียวอยู่นานมาก เสียงเบาลงเรื่อยๆ และตะกุกตะกักมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนั้นฉันเสียใจมาก คิดว่าอยากจะเมินก็เมินไปเถอะ อย่างมากก็แค่เลิกกัน พวกเรานิ่งเงียบกันไปจนตลอดทาง เมื่อรถหยุดตรงหน้าตึกที่ฉันทำงานอยู่ ฉันเปิดประตูรถเตรียมจะลง แต่เขากลับจับมือฉันไว้ แล้วพูดว่า "แต่..ฉันไม่ชอบทั้งโลก ฉันชอบแค่เธอคนเดียว" ฉันน้ำตาไหลพราก (นิยายเรื่องนี้..เขียนขึ้นมาจากเรื่องจริง) บนโลกที่ไม่มีอะไรแน่นอนใบนี้ ฉันอยากเฝ้ามองมันไปพร้อม ๆ กับเธอตลอดไป เพราะชีวิตหนึ่งนั้นนานนัก ต้องอยู่กับคนที่รักสิถึงจะดี