อมตะ

ดุจสถาปัตยกรรมที่ฉลักเฉลาพลิ้วพรายด้วยเสน่ห์แห่งวันวาน วรรณกรรมไทยชิ้นนี้ยืนผ่านกาลสมัยมาอย่างขรึมขลังเช่นนั้น "วิมล ไทรนิ่มนวล" สร้างสรรค์นวนิยายชิ้นคลาสสิกนี้ในบรรยากาศอันน่าทึ่งของโลกอนาคตที่มนุษย์เราสามารถเปลี่ยนถ่ายอวัยวะได้สำเร็จ ซึ่งหมายถึงการก้าวข้ามการเวียนว่ายตายเกิดไปถึงระดับชั้นของการมีชีวิตนิรันดร์ คือความเป็นอมตะ! เมื่อมนุษย์สถาปนาตัวเป็นพระเจ้า โครงสร้างทางศีลธรรมจริยธรรมของมนุษย์ย่อมสั่นคลอนเมื่อไม่ถูกยึดโยงอีกต่อไป สิ่งที่ท้าทายการอ่านนวนิยายเรื่องนี้ คือ เงื่อนปมแห่งการวิวาทระหว่างความเชื่อสองแนวทางที่แตกต่างกันในเรื่อง "วัตถุ" กับ "จิต" ร่างกายหนึ่งนั้นหากถูกเปลี่ยนสมองก้อนใหม่แล้ว คนผู้นั้นจะถูกครอบครองบงการชีวิตด้วย "จิต" หรือ "สมอง"? และอะไรคือความหมายที่แท้จริงของความเป็นมนุษย์และความเป็นอมตะ? ปกเป็นรอยขีดจาง ๆ ตามรูป กระดาษเหลืองนิดหน่อยค่ะ *ไม่มีที่คั่น*