พี่เจตคนกลาง

"พี่เจตคะ มิ้นฝากบราวนีไปให้พี่คิงด้วยนะคะ" นี่คือชีวิตประจําวันของผม 'เจต' ไลน์แมน (ผมเรียกตัวเอง) ผู้มีหน้าที่รับฝากของไปส่งให้พี่น้องผองเพื่อนสุดเพอร์เฟกต์ของผม เพราะผมบังเอิ๊ญเกิดมาเป็น 'ลูกคนกลาง' ที่กลางทั้งหน้าตาและความสามารถ กลางจนกลายเป็นสะพานให้คนอื่นข้ามไปอย่างไม่ไยดี คราวนี้ก็เช่นกัน เมื่อ 'ไม้' เด็กฝึกงานในคอนโทรลของผมที่ผมเห็นเขามองเพื่อนผมไม่ละสายตาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาฝึกงาน 'น้องชอบเพื่อนพี่สินะ พี่รู้! พี่เห็น!' และน้องคนนี้เหมือนจะอยู่เป็นเห็นผมเป็นเพื่อนสนิทของคนที่หมายปองก็เข้ามาทรีตยกใหญ่ ไม่ว่าจะซื้อของที่ชอบมาฝาก อยู่ช่วยงานในวันที่ผมต้องทําโอทีหรือแม้กระทั่งอาสาไปรับไปส่งที่คอนโดทุกวัน เฮ้ย! ทรีตคนกลางอย่างพี่ดีขนาดนี้ แล้วจะไม่ช่วยได้ยังไง ไว้พี่เจตคนนี้จะช่วยพูดเชียร์น้องให้เพื่อนพี่ฟังเอง! "ไม้ พี่ถามจริงๆ นะ ยังไม่มีแฟนจริงอะ" "ไม่มีครับ ตอนนี้ผมโสด" "ใครจะไปเชื่อวะ หน้าตาดี มีรถขับแบบนี้ จะไม่มีแฟนได้ไง" "ความาจริงก่อนหน้านี้ผมไม่ได้คิดเรื่องพวกนี้ แต่ตอนนี้ก็เริ่มสนใจบ้างแล้วละครับ"