Taste Me บทเรียนลับคลับชั้นสูง

เขาจะได้ยิน... เสียงที่หญิงสาวไม่คิดว่าตนเองจะกล้าคิดในใจ “เชื่อไหมทุกครั้งที่ผมเห็นหน้าคุณ ผมจะได้ยินเสียงหวานๆ ของคุณลอยเข้ามาในหูว่า ชิมฉันสิ กินฉันสักทีสิ ให้ตายเถอะ! เสียงคุณมันท้าทายผมชัดๆ แล้วแบบนั้นใครจะอดใจไหวล่ะ” ตั้งแต่เริ่มต้นทำงานที่อาคารขนาดยักษ์แห่งนี้ “ชมพูแพร” ก็เกิดความคับข้องใจบางอย่างเกี่ยวกับ “สถานที่ลึกลับ” ซึ่ง ตั้งอยู่ชั้นบนสุดเพราะในขณะที่ออฟฟิศของเธอเองดูจะไม่ค่อยมีใครแวะเวียนมามากนัก แต่ผู้คนจำนวนมากที่แต่งตัวหรูหราบ่งบอกสถานะทางการเงินอันร่ำรวยมั่งคั่งกลับพากันขึ้นลิฟต์ผ่านชั้นของเธอไปยังสถานที่แห่งนั้นตลอดเวลา หญิงสาวจึงตัดสินใจที่จะทำทุกทางเพื่อขึ้นไปที่นั่นให้ได้ และสิ่งที่เธอพบก็คือ คลับเฮาส์แบบไปรเวตหรูหรา ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อมอบความฝันและจินตนาการอันเร่าร้อน! แต่สิ่งสำคัญก็คือมันให้การต้อนรับ เฉพาะเมมเบอร์ผู้เป็นมหาเศรษฐี และบุคคลชั้นสูงในวงสังคมเท่านั้น และชมพูแพรก็ไม่มีสิ่งใดเข้าข่ายสักนิด หากทว่า “ริคาร์โด้ แบรนเดอร์” ชายแปลกหน้าผู้ที่แสดงออกทางสายตาตั้งแต่พบกันครั้งแรกว่าเขาต้องการจับเธอโยนขึ้นเตียงกลับเป็นฝ่ายเสนอตัวที่จะพาเธอเข้าไปในคลับแห่งนั้น แลกกับการลิ้มรสชาติจากริมฝีปากของเธอ และด้วยรูปลักษณ์อันกำยำน่าหลงใหลของเขา หรือจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เธอกลับยินยอมตามข้อเสนอ โดยไม่รู้สักนิดว่าคนอย่างเขาไม่มีวันพึงพอใจแค่เพียงการจูบ แต่จูบนั้นจะเป็นเพียงบทโหมโรงก่อนที่เขาจะกลืนกินร่างกายของเธออย่างเร่าร้อน ตะกรุมตะกรามและไม่มีวันเบื่อหน่าย ด้วยสถานะของเขาที่เธอเพิ่งจะได้รู้เดี๋ยวนี้ นั่นคือ... “ให้ตายสิ! เป็นแบบนี้อีกแล้วนะ ทำไมต้องมาเป็นตอนนี้ด้วยก็ไม่รู้” เขาโวยวายพร้อมกับทำหน้ายุ่ง “อะไรคะ เกิดอะไรขึ้นคะ” ชมพูแพรทำหน้าตื่น ด้วยกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายอะไรขึ้นอีก “ก็คุณน่ะสิ” “ฉันเหรอ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” “ทำสิ ก็เสียงในใจคุณมันกำลังอ้อนวอนผม มันบอกว่าชิมฉันสิ กินฉันสักทีสิ นี่ไงๆ ขนาดตอนนี้ มันยังดังอยู่เลยนะ ให้ตายเถอะ! มันยังดังขึ้นเรื่อยๆ เฮ้อ! สงสัยผมคงต้องทำตามคำขอของมันแล้วล่ะ”