ระหว่างทางกลับบ้าน

เราทั้งคู่อาจเคยให้นิยามแก่ความสุขผิดไปอยู่เล็กน้อย แท้จริงแล้ว ชีวิตที่เป็นสุขอาจเป็นเพียงชีวิตที่มีอิสระเสรีที่จะเลือกเดินไปบนหนทางใดก็ได้ตามแต่ใจปรารถนา ไม่ว่าจะในฐานะพลเมืองของประเทศหรือปัจเจกชนที่เชื่อมั่นอย่างแรงกล้าในเจตจำนงเสรี เพียงแต่สิ่งหนึ่งที่ฉันยังกังขามาจนถึงทุกวันนี้... ไม่สิ ต้องบอกว่าสิ่งที่นับวันฉันก็ยิ่งเคลือบแคลงใจมากขึ้นทุกทีนั่นคือ เรามีอิสรภาพนั้นจริงเหรอ?