ฆาตกรรมสามัญประจำบ้าน

ผมกลัวงานรวมญาติมากกว่าคดีฆาตกรรมเสียอีก เพราะว่าทุกๆคนในครอบครัวผมล้วนเคยฆ่าคนมาแล้วทั้งนั้น แถมพวกเราบางคนยังประสบความสำเร็จมากกว่าคนอื่นด้วย คือเคยฆ่ามากกว่าหนึ่งครั้ง ถึงกระนั้นครอบครัวเราก็ไม่ใช่ครอบครัวฆาตกรโรคจิตแต่อย่างใด พวกเราบางคนเป็นคนดี บางคนไม่ค่อยดีสักเท่าไร และบางคนก็แค่ดวงซวยอับโชคผมชื่อเออร์เนสต์ คันนิงแฮม และผมหวังว่าจะได้ฆ่าใครก็ตามที่คิดจัดงานรวมญาติที่นี่ เพราะเหยียบขึ้นภูเขาหิมะได้ไม่ทันไร ศพปริศนาหน้าไหม้แต่กลับดูเหมือนหนาวตายก็โผล่มาให้เห็นทำเอาผมชักเริ่มสงสัยแล้วว่าในรีสอร์ตสกีอันโดดเดี่ยวกลางพายุหิมะแห่งนี้ ครอบครัวของผมเป็นฆาตกร (ตามเคย) หรือว่าเป็นเหยื่อกันแน่