four thousand weeks ชีวิตเรามีแค่สี่พันสัปดาห์

ถ้าชีวิตเรามีเพียงเเค่สี่พันสัปดาห์ล่ะ ? เมื่อสังคมผลักดันให้ต้องประสบความสำเร็จ และสร้างคำว่าผลิตภาพหรือ productive มาคอยหลอกหลอนแถมยังต้องสำเร็จเร็ว ๆ รวยเร็ว ๆ พร้อมกับภาพฝันอันหวานชื่นว่าจะได้เกษียณเร็ว ๆ พอถึงเวลาตอนนั้นจะได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ และได้ทำอะไรที่อยากทำจริง ๆ สักทีประเด็นอยู่ที่ว่า จริงหรือที่จำเป็นต้องทำอะไรให้มากขึ้น ใช้ชีวิตราวกับว่าถ้าหยุดพัก หรือใช้เวลาไม่คุ้มค่า จะถูกส่งไปลงนรกเมื่อตายไป นี่คือคำสาปแห่งยุคสมัยนี้ โอลิเวอร์ เบิร์กแมน ชวนหยุดคิดว่าหากอายุขัยโดยเฉลี่ยของมนุษย์คือ 80 ปี นั่นแปลว่าจะมีชีวิตอยู่ราว 4,000 สัปดาห์ก่อนจะจากโลกนี้ไป สุดท้ายทุกคนก็ต้องยอมรับว่า ทำไม่ได้ทุกอย่างและบางทีสิ่งที่ทำเสร็จไป ดันเป็นความต้องการของคนอื่น ของเจ้านาย ของสังคม หรือแม้แต่ของความคิดไปเอง ว่าคนอื่นคาดหวังให้ทำ แล้วสิ่งที่อยากทำจริง ๆ ล่ะ สิ่งที่มีคุณค่า สิ่งที่ไม่ได้ทำเพื่อแค่หวังผลในวันหน้า สร้างชีวิตอันจำกัดให้มีความหมาย เพราะเวลา 4,000 สัปดาห์ไม่ได้ยาวนานชั่วนิรันดร์ ชีวิตดำเนินไปเรื่อย ๆ ชีวิตคือเวลาในตัวมันเอง