BLUE ท้องฟ้ามีน้ำตาเป็นส่วนมาก

— นิยายขนาดสั้น — เรื่องราวของหญิงสาวอายุสิบเก้าผู้แตกร้าว ติดอยู่ในความหม่นหมอง และหล่นหายระหว่างพายุฝน การกลับมาบางทีก็ไม่ได้แปลว่ายังรัก แต่มันแปลว่าคุณไม่มีที่ไป - ฉันไม่ได้เรียกร้องให้ใครมาสนใจ ถ้าการมีอยู่ของฉันมันทำให้คุณรู้สึกแย่ขนาดนั้น ก็ได้โปรดมองข้ามความเจ็บปวดของฉันไปที - ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ ความรู้สึก สิ่งของ ไม่ว่าอะไร ร้อยทั้งร้อยเราเก็บมันไว้เพื่อลืม ( มีที่คั่นหนังสือ )