ฟ้าฝน ฤดูฝัน

รวมฝันซ้ำซาก ใต้เปลือกตาของมนุษย์ที่ได้แต่ฝันลมแล้งในโลกความจริง หลับตาเพื่อติดกับดัก ซุกตัวในความทรงจำที่ขอให้ย้อนคืนหรือเลือนหาย คุณไล่ตามความรักซ้ำ ๆ วิ่งหนีการบุบสลายซ้ำ ๆ ตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำ ๆ ก่อนพบคำสลักในก้นเหว พร่ำว่าเราต่างเคยเยาว์วัย โง่เขลา และอ่อนแอ ไม่ต่างจากผืนฟ้าที่ผลัดเปลี่ยนเจ้าของระหว่างดวงจันทร์กับดวงตะวันเสมอมา “ ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน เธอมักจะอธิษฐานในใจว่า ขอให้ช่วงเวลานี้คงอยู่ไปตอลดกาล มันจึงกลายเป็นเพียงความทรงจำสั้น ๆ ที่คงอยู่ไปตลอดกาล ” ( มีที่คั่นหนังสือ )