คุณผู้มากับสายฝน

ทุกครั้งเวลาฝนตก ทุกคนต่างได้ยินเสียงโซลเมตของตัวเอง ยกเว้นเขา...ที่คุณโซลเมตไม่ยอมพูดด้วย ‘แพทริค’ เป็นคนหนึ่งที่เชื่อในเรื่องโซลเมต แต่คุณโซลเมตของเขาคงจะเห็นเป็นเรื่องไร้สาระ อีกฝ่ายไม่ยอมตอบรับเสียงเรียกของเขา ทว่าแพทริคไม่ยอมแพ้ เฝ้าตื๊อขอความเห็นใจอยู่ทุกหน้าฝน กระทั่งวันหนึ่งความพยายามก็เป็นผล ‘นี่...’ “เดี๋ยว เมื่อกี้คุณพูดกับผมเหรอ” ‘ขี้โวยวาย...’ นั่นเป็นประโยคแรกที่โซลเมตยอมคุยด้วย หลังจากที่เขาพยายามชวนคุยมาตลอดหลายปี ‘...ครั้งหน้า’ “ฮะ?” ‘เห็นแก่ความพยายาม...’ “...” ‘ครั้งหน้าที่ฝนตก ผมจะบอกชื่อกับคุณ’ เสียงของคุณโซลเมตเงียบไปพร้อมกับสายฝนที่ซาลง เป็นครั้งแรกที่แพทริคเฝ้ารอให้ฝนตกอีกครั้งไวๆ