ท้องฟ้ามีน้ำตาเป็นส่วนมาก (BLUE)

‘ชีวิตก็อย่างนี้ ความรู้สึก สิ่งของ ไม่ว่าอะไร ร้อยทั้งร้อยเราเก็บมันไว้ เพื่อลืม’ นิยายขนาดสั้น เรื่องราวของเด็กสาวอายุสิบเก้า ผู้แตกร้าว ติดในความหมองหม่นและหล่นหายระหว่างพายุฝน