เหมือนหั่นหัวหอม

"มีใครไหนบ้างที่ไม่เคยเสียใจ ไม่เคยเสียน้ำตา ไม่ถูกดุด่า ไม่ถูกนินทา ไม่ถูกเพื่อนล้อหรือไม่เคยประสบกับความรู้สึกเหมือนหั่นหอม ที่แม้เราพยายามจะเก็บน้ำตาไว้ข้างใน แต่ทว่าไม่อาจจะฝืนไว้ได้..." เรื่องเล่าชีวิตเคล้าทุกข์ สุข สนุก เศร้า ด้วยหวังให้ผู้คนอยู่ร่วมกันในความต่างอย่างเข้าใจและเปี่ยมหวัง เพื่อให้บ้านได้เป็นบ้านที่พร้อมรับฟังความคิดเห็น และรับรู้ความรู้สึกของคนในบ้าน โดยเฉพาะเสียงของคนเล็กๆ ที่เป็นเด็กและวัยรุ่น