จดหมายลายมือหญิงงาม จดหมายลายมือหญิงงาม

เวลาที่นางดีใจนางชอบนับแผ่นทอง เวลาเสียใจชอบนับแผ่นทอง เวลาที่อยู่ในห้องว่างเปล่าเพียงลำพังก็ชอบนับแผ่นทอง มีเงินเป็นเรื่องที่ดีถึงเพียงนั้น แต่นางกลับมักจะมองเหม่อไปนอกหน้าต่างเป็นประจำ นางอดคิดไม่ได้ว่า ในเมื่อนางมีเงินมากขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงยังซื้อความรักจากเขาไม่ได้? ฝานจื่อฮว่าคิด บางทีคงเป็นเพราะนางใช้ความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของทั้งชาติหมดสิ้นไปแล้ว ชีวิตที่เหลืออยู่จึงมีเพียงหัวใจที่เหี่ยวเฉา ครึ่งปีภูเขาเขียว ครึ่งปีเมฆเคลื่อนคล้อย ถึงเวลาหันย้อนกลับไปมองพลันกระจ่างแจ้ง ห่านฟ้าแก่ชรา เสียงขลุ่ยขาดหาย คนคุ้นเคยไม่อยู่พร้อมหน้า ได้แต่ถอนหายใจที่เวลาผ่านไว เหมือนม้าขาวควบผ่านช่องแคบ ดุจประกายไฟแลบยามตีหิน ดุจความฝันที่ผ่านพ้นเมื่อตื่นนอน