ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย

“มีแต่ตู้โทรศัพท์นี้เท่านั้นที่เชื่อมต่อได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ตั้งใจโทรออก แล้วจะได้ยินเสียงผู้ตาย อาจฟังดูแปลก แต่บางทีความปราถนาของใครบางคน อาจทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้“ ตู้โทรศัพท์สาธารณะเก่าๆ ตู้หนึ่งตั้งอยู่ในซอยมืดสลัว มีไฟถนนติดตั้งไว้เหนือตู้สำหรับผู้ใช้งาน แต่ใครเล่าจะรู้ ตู้โทรศัพท์แห่งนี้เชื่อมต่อระหว่าง โลกคนเป็นและคนตาย เป็นดั่งสื่อกลาง ส่งต่อความรู้สึกสุดท้ายที่ผู้ตายไม่ทันได้บอก “ฉันหวังว่าโทรศัพท์สาธารณะที่ฉันได้ยิน ความคิดสุดท้ายจะมีอยู่จริงที่ไหนสักแห่งในโลก คนที่คิดถึงคนที่หายไป คนที่ยึดติดกับชีวิต ท่านที่สุดแล้ว เสียงที่มีแต่ผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเท่านั้นที่ได้ยิน จะเป็นดั่งของขวัญจากพระเจ้า มุมมองของผู้เขียน ต่อคนเหล่านี้ผ่านสายตาของตัวละครหลักอย่างจีอัน ก็อบอุ่นไม่แพ้กัน ———————————————————————————- - คิมจียุน ผู้เขียน ไดอารีของคนแปลกหน้าในร้านซักผ้า ย่านย็อนนัม