52 เฮิร์ตซ์คลื่นเสียงที่ไม่มีใครได้ยิน

ช่วงเวลาที่เหงาเจียนตายและโดดเดี่ยวเกินทน ฉันยังคงเชื่อมั่นว่าข้างนอกนั่นจะต้องมีใครสักคนที่รู้สึกเหมือนกันแค่คิดว่าเสียงแห่งความเปล่าเปลี่ยวนี้ส่งถึงใครบางคนก็ปรับเป่าลมจิตใจอันบอบช้ำฉันยังคงเชื่อมั่นว่าข้างนอกนั่น จะต้องมีใครสักคนที่รู้สึกเหมือนกันแค่คิดว่าเสียงแห่ง ความเปล่าเปลี่ยวนี้ส่งถึงใครบางคนก็ปรับเป่าลมจิตใจอันบอบช้ำได้มากมาย ชีวิตของชิโกะเป็นดังเช่นวาฬ 52 เฮิรตซ์ ที่ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหนก็ไม่มีใครรับรู้ถึงตัวตน ทั้งยังไม่มีใครเข้าใจ เมื่อเธอตัดสินใจพาตัวเองออกมาจากอดีตอันขมขื่น และย้ายมาอยู่ในเมืองเล็กๆริมทะเลของจังหวัดโออิตะ เธอได้พบกับเด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งดูถูกทนและแปลกแยกไม่ต่างกัน แต่ไม่ว่าจะพยายามพูดคุยเท่าไหร่เสียงของเธอก็เหมือนจะส่งไปไม่ถึงเสียที ไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วเสียงของวาฬเหงาทั้งสองตัวนี้จะสามารถสื่อสารถึงกันได้หรือไม่ ส่วนตัวให้เรื่องนี้ 10/10 เลยค่า อ่านแล้วเหงามากๆ ปล.ใหม่มากๆนะคะ แค่ติ้กตัวเลือกผิด แอแง🥲