มวลความรักบางเบากับคำว่าเราที่รางเลือน | วรรณกรรมแปล

หากชีวิตคือเรื่องเล่าของเรากับคนอื่นที่ซ้อนทับกันไปมา คงไม่แปลกอะไรถ้าเรากลายเป็นแขกรับเชิญในความทรงจำของใครสักคน เรื่องของฉัน เรื่องของผม เรื่องของเธอ เรื่องของเรา 12 เสี้ยวส่วนเรื่องราวความสัมพันธ์ไร้นิยามที่เหลื่อมทับและค่อยๆบรรจบกัน ชวนให้หวนนึกถึงความรู้สึกเหล่านั้นที่เคยเกิดขึ้นครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ความรู้สึกของการได้รัก ได้รับความรัก ได้เป็นแค่คนรู้จัก ได้แค่หวังว่าถ้าบังเอิญพบอีกครั้งคงดี ได้แต่คิดว่าอย่าเจอกันอีกเลย และความรู้สึกของการได้รักษาสายสัมพันธ์สีจางด้วยการเอ่ยปากบอกใครสักคนว่า “สุขสันต์วันเกิดนะ” ปีละครั้ง...นวนิยายที่เต็มไปด้วยเหล่าคนแปลกหน้าในชะตาชีวิตซึ่งยังคงติดอยู่ในส่วนลึกที่สุดของหัวใจ