ฉันไม่ใช่ผู้ใหญ่ ฉันแค่อายุ 30

บันทึกชีวิตประจำวันลายเส้นฮีลใจ กับเรื่องราววัย 30 ที่ตื่นตัว จากกาเฟอีนหวานด้วยบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ ขมความผิดพลาด และผิดหวัง เท่ด้วยเบียร์สักแก้ว และสนุกกับความสุขเล็กๆ ที่ แทรกซึมเต็มไปด้วย ในขณะที่เพื่อนรอบตัวก้าวนำไปข้างหน้าหลายก้าว ทำไมมีแค่ฉันที่ยังไม่ต่างจากวัยยี่สิบสักนิด แต่ถึงจะก้าวช้าสักหน่อยก็ใช่ว่าจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ทักษะการแก้ปัญหาก็เหมือนจะดีขึ้น คอแข็งขึ้น ก็คงมีเสน่ห์ตามวัยของมันละมั้ง