The Prince

- The Prince เสนอว่า “ผู้ปกครองที่ดี” ต้องรักษาอำนาจและเสถียรภาพของรัฐให้ได้ แม้บางครั้งต้องใช้วิธีที่โหดหรือไม่เป็นศีลธรรม - ผู้ปกครองไม่ควรพึ่งความรักจากประชาชนอย่างเดียว แต่ควรทำให้คน “เกรงกลัว” มากพอ โดยไม่ถึงขั้นถูกเกลียด - การเมืองถูกมองตามความจริงของอำนาจ ไม่ใช่อุดมคติทางศีลธรรม จึงเน้นความ pragmatism มากกว่าความดีงาม - ผู้นำต้องปรับตัวตามสถานการณ์ มีทั้งความเด็ดขาดแบบสิงโต และความเจ้าเล่ห์แบบสุนัขจิ้งจอก - หนังสือเล่มนี้กลายเป็นงานคลาสสิกด้านรัฐศาสตร์และการใช้อำนาจ จนคำว่า “Machiavellian” ถูกใช้เรียกการเมืองเชิงเล่ห์เหลี่ยมและผลลัพธ์มาก่อนหลักการ