ฟ้าของเราไม่เคยเหมือนกันสักวัน

เวลาเช้ายังเห็นพระจันทร์ได้ เรื่องของเราก็คงไม่น่ายาก สงสัยว่า ความรักนี่มันต้องถูกที่ถูกเวลาขนาดนั้นเลยเหรอ คนรอบตัวดูเหมือนจะทำให้มันเป็นแบบเป็นแผนไปหมดมันต้องอย่างนั้นมันต้องอย่างนี้ ต้องทำแบบนี้ก่อน แล้วค่อยทำแบบนั้น... ตอนนั้นคงอยู่ในความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างน่าลำบากใจ เหมือนจะเป็นไปไม่ได้จากคำบอกเล่าของคนรอบตัว แต่คำว่าเป็นไปไม่ได้นั่นใครเป็นคนกำหนด “พระอาทิตย์คู่กับกลางวัน พระจันทร์คู่กับกลางคืน” จริงเหรอ ... เช้าวันนึงตื่นมา ท่ามกลางแสงแดดในตอนเช้า ก็ยังเห็นพระจันทร์อยู่เลย ถึงจะไม่ชัดก็เถอะ แต่อย่างน้อยก็ยังมองเห็นเรื่องของเรามันจะเป็นไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ อยากลองดู...บางทีก็มองท้องฟ้าเพื่อตั้งคำถามให้อนาคต บางทีก็มองท้องฟ้าเพื่อหาคำตอบให้อดีต