THE PRINCE เจ้าผู้ครองนคร

เจ้าผู้ครองนคร (The Prince): หนังสือที่คนโลกสวยเกลียด แต่คนอยากรอดต้องอ่าน ถ้าคุณเริ่มเอียนกับพวกหนังสือฮาวทูประเภท "แค่คิดบวกโลกก็เปลี่ยน" หรือเบื่อการเมืองในออฟฟิศที่ต้องคอยปั้นหน้าเข้าหากัน... ผมแนะนำให้คุณโยนพวกนั้นทิ้งไปก่อน แล้วลองเปิดใจอ่าน The Prince ของ นิโคโล มาเคียเวลลี ดูสักครั้ง บอกไว้ก่อนว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้เขียนมาเพื่อปลอบใจใคร แต่มันคือการลอกคราบความจริงอันโสมมของมนุษย์ออกมาสับเป็นชิ้นๆ ชนิดที่ว่าอ่านแล้วต้องมีสะดุ้งกันบ้างแหละ แม้มันจะถูกเขียนขึ้นมาเป็นร้อยๆ ปีแล้ว แต่วิธีคิดในเล่มนี้ยังสวมทับกับโลกธุรกิจและการทำงานในปัจจุบันได้แบบสนิทศิษย์ส่ายหน้าเลยล่ะ และนี่คือ 3 วิธีคิดแบบ "เรียลๆ" จากในเล่มที่ไม่มีใครกล้าสอนคุณตรงๆ: ยอมให้คนเกลียด ดีกว่ายอมให้คนปีนเกลียว: มาเคียเวลลีตั้งคำถามง่ายๆ ว่า ระหว่าง "คนรัก" กับ "คนกลัว" เป็นแบบไหนดีกว่ากัน? คำตอบคือ ถ้าเลือกได้ทั้งสองอย่างก็ดี แต่ถ้าต้องเลือกแค่อย่างเดียว... จงทำให้คนยำเกรง เพราะความรักมันเปลี่ยนง่ายตามผลประโยชน์ วันไหนหมดประโยชน์เขาก็พร้อมเทคุณ แต่ความกลัวและความเกรงใจนี่แหละที่จะรั้งไม่ให้ใครกล้าหักหลังคุณง่ายๆ เป็นคนดีได้ แต่ห้ามซื่อบื้อ: ในโลกความจริง คุณจะใช้แค่พละกำลังและอำนาจทุบโต๊ะอย่างเดียวไม่ได้ (นั่นมันพวกสิงโตบ้าพลัง) แต่คุณต้องมีเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงแบบสุนัขจิ้งจอกด้วย รู้ว่าตอนไหนควรเงียบ ตอนไหนควรขย้ำ และรู้ทันว่าใครกำลังขุดหลุมพรางดักคุณอยู่ อย่าเอาคำว่า "คนดี" มาค้ำคอจนทำอะไรไม่ได้: บ่อยครั้งที่คุณต้องยอมสวมบทผู้ร้าย ทำเรื่องสีเทาๆ หรือตัดสินใจในสิ่งที่คนอื่นไม่ชอบหน้า เพื่อรักษาภาพรวมหรือผลประโยชน์ของทีมเอาไว้ เพราะสุดท้ายแล้ว คนเขาดูที่ผลลัพธ์ตอนจบ ไม่ได้ดูว่าระหว่างทางคุณเป็นพระเอกขนาดไหน มีประโยคหนึ่งในเล่มที่เจ็บจี๊ดแต่จริงที่สุดคือ “คนเราน่ะ ลืมเรื่องที่พ่อตัวเองโดนฆ่า ได้ง่ายกว่าการโดนริบทรัพย์สมบัติซะอีก” คิดดูสิว่ามาเคียเวลลีมองมนุษย์ทะลุปรุโปร่งขนาดไหน