วิวาห์ไร้รัก

"นับไม่แต่งกับอา! อาแก่แล้ว!" "ยัยคนนี้นี่! ฉันแก่ตรงไหน ฉันเพิ่งสามสิบสาม!" ชายผู้หล่อเหลาในวัยสามสิบสามปี เถียงแม่ตัวแสบตาแทบถลน สามสิบสามนี่กำลังดี ไม่แก่สักนิด "แต่นับเพิ่งยี่สิบสาม นับเพิ่งเรียนจบไม่กี่ปีเอง อาจะมาแต่งกับนับได้ยังไง!" "แต่งได้ แค่จดทะเบียนกันจะไปยากอะไร!" "หมายความว่าไง ถ้าแต่งกันจริงๆ ก็จะแต่งแค่ในนามเหรอ" "ใช่!" "ได้ไง! อาจะไม่นอนกับนับเหรอ!?" คำถามของนับดาวทำเอาทุกคนอึ้งทึ่งจนถึงกระอักกระอ่วนใจ โดยเฉพาะคนที่ถูกถาม และพอถูกถามถูกจุด น่านฟ้าก็ไปไม่เป็น ยัยเด็กนี่น่าตีนัก "แน่นอน! ก็เธอบอกเธอยังเด็กนี่ อีกอย่าง ฉันคงทำอะไรเธอไม่ลง ปากร้ายขนาดนี้" "โอ๊ย!! ถ้าแต่งงานแล้วต้องแห้งเหี่ยวเฉาตายแล้วนับจะแต่งทำไม ไปบวชชีดีกว่า" "ดี! ดีสิ! ไปเลย ไปบวชชีแล้วยกสมบัติให้ฉันซะ!" "ฝันไปเถอะ! แล้วทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ" "ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!" "อาน่าน!?"