ดุจดั่งดวงใจ

ยมโลกที่เคยมืดมิดแลมืดมน กลับแปรเปลี่ยนไปเพียงเพราะสตรีหนึ่งนางเดียว เฮเดส ราชันผู้ครองบัลลังก์เหนือความตาย เทพเจ้าผู้มีดวงหทัยเยือกเย็นดุจภูผาน้ำแข็ง ได้มาพานพบกับเธอ พริมา หญิงสาวชาวมนุษย์แสนธรรมดาคนหนึ่ง ผู้เปลี่ยนนิรันดร์กาลอันเปล่าเปลี่ยวของพระองค์จนสิ้น การผจญภัยครั้งใหญ่ของสองดวงใจจึงเริ่มต้นขึ้น ทั้งสวรรค์ โลกมนุษย์ หรือแม้ความตายก็ไม่อาจกางกั้นรักที่ทรงมีให้เธอได้ เพราะเธอคือที่สุดของหัวใจ...คือที่สุดของผู้เป็น...ดุจดั่งดวงใจ "เรื่องที่ข้าประทับใจที่สุดก็คือจูบของเจ้าไง" ถ้อยดำรัสของเทพฮาเดสทำเอาพริมาถึงกับตะลึงค้าง ร่างเล็กทำท่าจะผละห่างด้วยความเขิน ทว่า อีกฝ่ายกลับไม่ทรงปล่อยให้หญิงสาวตั้งตัว หัตถ์เรียวเอื้อมมาดึงข้อมือเธอไว้ "เจ้าไม่อยากรู้เหรอว่าข้าประทับใจมันเพราะอะไร" ทรงกระซิบถาม ไล้นิ้วพระหัตถ์ไปตามแก้มนวลใส ก่อนเชยคางมนให้เงยขึ้นสบพระเนตร "มะ...ไม่เพคะ" พริมาละล่ำละลักตอบ "แต่ข้าอยากบอกนี่นา" รับสั่งอยู่ไม่ห่างจากริมฝีปากเธอ ดวงเนตรคมกริบพราวระยับยามหลุมต่ำมองมายังเรียวปากอิ่มที่เผยอออกด้วยความตกใจ อาการสั่นนิดๆ ของร่างน้อยที่กำลังหวาดหวั่นเชิญชวนพระองค์อย่างร้ายกาจเกินกว่าจะทรงห้ามพระทัยได้ โอษฐ์สวยบรรจงประทับลงบนริมฝีปากของหญิงสาว รอยจุมพิตรุ่มร้อน ดุดัน หากเต็มไปด้วยความหอมหวาน ทำเอาคนที่ไม่อาจจดจำสิ่งใดได้ถึงกับตัวชาไปทั่วร่าง "รู้ไหม จุมพิตของเจ้ายังหอมหวานเหมือนเดิม" สุรเสียงแหบพร่าดังชิดริมฝีปากที่ทำเอาพระองค์แทบคลั่ง กลิ่นหอมหวานชวนให้อยากกลืนกินร่างน้อยเข้าไปทั้งตัว โอษฐ์สวยเคลื่อนมาจรดจุมพิตไปทั่วหน้า ที่หน้าผาก เปลือกตา ใบหู สองข้างแก้ม แล้ววกกลับมาดื่มด่ำกับความหอมหวานจากริมฝีปากที่ทรงถวิลหาต่อ