ไม่มีรอยอะไร อ่านเสร็จเก็บใส่ซีล อ่านแล้วชอบนะคะ ซาบซึ้ง นักเขียนเขียนหลังสูญเสียสามีจากโรคร้าย "ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงและทุกข์ทน ทั้งสำหรับเธอและฉัน แต่เธอก็เข้มแข็งจนถึงวาระสุดท้าย และในที่สุดก็เป็นฉันที่เป็นฝ่ายกุมมือเธอไว้ เฝ้ามองดูเธอค่อย ๆ จากไปอย่างสงบ ในที่สุดก็เป็นฉันเองที่ยังอยู่ตรงนี้ ยังมีชีวิต ยังหายใจ ยังเข้านอนทุกคืนโดยไม่มีเธอนอนข้าง ๆ คอยจับมือไว้ ยังเป็นฉันเองที่ตื่นขึ้นในตอนเช้า นั่งกินอาหารเช้าที่โต๊ะตัวเต็มเหมือนตลอด 15 ปีที่ผ่านมา ยังเป็นฉันเองที่ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ ดีบ้าง ดิ่งบ้างจมอยู่ในหุบเหวความเศร้าบ้าง ขึ้นอยู่กับระดับฮอร์โมนในแต่ละวัน"