museum พิพิธภัณฑ์ หุ่น หั่น หัว

☆ นิยายของ ภาคินัย ปกเก่าค่ะน่าจะประมาณ 10 ปีแล้ว มีกระดาษเหลืองแล้วก็รอยยับตามขอบมุมบ้าง แต่ไม่มีผลต่อการอ่านค่ะ ☆ Chapter 6 ‘MUSEUM พิพิธภัณฑ์ หุ่น/หั่น/หัว’ ชื่อเสียงและเงินทองเป็นสองสิ่งที่ดึงดูดให้มนุษย์ทำอะไรได้โดยไม่คาดคิด อย่างเช่นการที่บุคคลซึ่งมีชื่อเสียงของเมืองไทย ตกลงปลงใจให้พิพิธภัณฑ์สยามเวิลด์ปั้นหุ่นขี้ผึ้งของตัวเอง...หุ่นขี้ผึ้งของคนเป็น! ยามเก่าแก่ของพิพิธภัณฑ์เอ่ยปากห้าม ตามความเชื่อของคนโบราณ หุ่นขี้ผึ้งต้องสร้างจากคนตายเท่านั้น หากยังดื้อสร้างจากคนเป็น...อาเพศจะบังเกิด! ‘มินจง’ นักธุรกิจชาวเกาหลีหาได้เชื่อในคำเตือนไม่ กลับสั่งให้ทุกอย่างดำเนินต่อไป โดยไม่เคยรู้ว่านั่นคือการนำ ‘ความหายนะ’ มาสู่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ‘ชินวุฒิ’ มือขวาของมินจง ถูกมอบหมายให้ดูแลพิพิธภัณฑ์แทนเขา เรื่องราวสุดสยองเริ่มต้นขึ้น เมื่อความตายเข้ามาเคาะประตูเรียกตัวจริงของหุ่นทั้งเจ็ด วิธีเดียวที่จะหลุดพ้นจากบ่วงที่ก่อ...คือตัดคอหุ่นของตัวเองก่อนตาย แต่จะทำได้ไหม...ทำได้หรือเปล่า...ในเมื่อไม่มีใครเชื่อ พวกท้าทายเตรียมตัวถูกแล่เนื้อ...แล้วโดนทาเกลือจนแสบสะบัด บางสิ่งจะรู้ชัด...ก็ต่อเมื่อหัวถูกตัดไปแล้ว! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ‘หัว’ ของใคร...ของใครก็ห่วง ‘หัว’ ใคร...ใครก็ต้องหวง...ห่วงใยรักใคร่หนักหนา อย่ามัวแต่หนี...โปรดจงก้มมองนาฬิกา เพราะเวลาทุกนาทีมี ‘ฆ่า’ โปรดช่วยกันรักษา...ก่อนตัว ’ตาย!’