เขียวอมฟ้าคือสดชื่น ชมพูอ่อนคือความสบายใจ ประกาย สีทองคือความหวัง 'ปราณ' เติบโตมากับการมองเห็นสีของ อารมณ์มนุษย์ กระทั่งค้นพบแดงก่ำอมเขียวคล้ำที่แปลความ หมายได้ว่าเป็นความรู้สึก ‘อยากตาย' ไม่เพียงแต่ในเงาสะท้อน ของกระจก แต่เป็นบนร่างของผู้คนรอบกาย คนแล้วคนเล่าที่พบพานผ่านพายุสีเศร้าโศก ปราณชักชวน ให้มาอาศัยอยู่ด้วยกันในเซฟเฮ้าส์ที่เคยเดียวดาย พื้นที่ที่แยก ขาดจากการเสแสร้งว่าสบายดี พื้นที่ที่อนุญาตให้ได้ร้องไห้และ ร้าวราน พื้นที่ที่จะเอ่ย ‘ยินดีต้อนรับกลับบ้าน' แด่ทุกชีวิตที่ไม่มี บ้านให้กลับไป