เรื่องที่จะเล่าเกิดขึ้นในห้วงเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงแห่งช่วงชีวิตหกสิบเจ็ดปีฉันบอกตัวเองออกจะบ่อย บอกจนแทบเป็นบ้าว่า 'มันจะสำคัญอะไรหนักหนาเชียว กับแค่การทำตัวโฉดเขลาช่วงเดียว แค่ช่วงเวลาเดียวในชีวิต!"แต่คนเราคงสลัดเจ้าสิ่งที่เราเรียกกันคลุมเครือว่า 'สำนึกผิดชอบชั่วดี' ไปจากใจลำบากมังคะ ยี่สิบสี่ชั่วโมงนี้ลืมไม่ลง (TWENTY-FOUR HOURS IN THE LIFE OF A WOMAN) น่าจะเป็นตัวแทนที่ดีของนิยายขนาดสั้นของเขาเพราะตีแผ่ความรู้สึกของมนุษย์ยามที่เจอความรักหลงครอบงำอย่างถอนตัวไม่ขึ้นได้อย่างกระแทกใจ จนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และละครเวทีในหลายโอกาส