ปิดเทอมหน้าร้อนแล้ว แทนที่จะได้ออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน ดูท่าผมต้องกลายเป็นนกน้อยในกรงที่สูญเสียอิสรภาพ ยูกะ น้องสาวของผมจะออกจากโรงพยาบาลวันนี้ แต่ขอบอกตามตรงว่า ความจริงแล้วผมเข้ากับยูกะไม่ค่อยได้เลย ยูกะเป็นเด็กขี้อาย พูดน้อยจนแทบเรียกว่าเงียบสนิท แสดงกิริยาอาการแค่พยักหน้ากับส่ายหน้า เลยทำให้เด็กหนุ่มม.ปลายพูดมากแบบผมอึดอัดจนอกแทบระเบิด แล้วเราต้องอยู่บ้านกันแค่สองคนตั้งหนึ่งสัปดาห์ จะให้ผมวางตัวยังไงถูกล่ะ?? แต่ช่วงเวลาหนึ่งสัปดาห์นี้เองทำให้ผมเข้าใจและรู้จักน้องสาว เรากลายเป็นพี่น้องที่สนิทสนมกันมากขึ้นจนผมคิดว่าเราจะเป็นแบบนี้ตลอดไป กระทั่งวันหนึ่งที่ผมได้รู้ความจริงเกี่ยวกับยูกะ..