มิแชล และ มาร์เซอลีน สามีภรรยาเดินทางไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ที่เมืองโบราณเปี่ยมมนตร์เสน่ห์ คาร์เธจและซากปรักหักพังโรมัน ทว่าทริปแสนหวานพลันเปลี่ยนรสชาติ เมื่อมิแชลล้มป่วยหนัก ต้องหยุดพักรักษาตัวอยู่ที่เมืองกลางทะเลทราย ในภาวะวิกฤต สิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจของมิแชลไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นตัวเขาเองและเด็กชายชาวอาหรับมากหน้าหลายตาที่มาร์เซอลีนพามาเล่นในบ้านพัก ความแข็งแกร่ง มีชีวิตชีวา น่าหลงใหลของเด็กๆ ทำให้มิแชลเริ่มมองเห็นอีกด้านของชีวิต ต่อมาเขายังพบว่า ความรู้สึกไม่ค่อยถูกโฉลกที่เคยมีต่อ เมนัลค์ ก็เปลี่ยนไปเป็นด้านตรงข้ามเช่นกัน ผลงาน ‘วรรณศิลป์แห่งความสมมาตร’ ของอ็องเดร ฌีด นักเขียนรางวัลโนเบลปี 1947 งานเขียนที่เคยถูกศาสนจักรประกาศให้เป็นหนังสือต้องห้าม