สลายสิ้นซึ่งความหวังรังรอง

ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน มันเป็นที่แห่งเดียวที่ยามรัก เราก็รักกันได้อย่างลึกซึ้งหมดใจ แต่ยามกระทำต่อกัน เราก็กระทำกันได้อย่างเจ็บปวดถึงแก่นที่สุด รวมเรื่องสั้นของตัวละครพังพ่ายซึ่งติดหล่มจมปลักกับคำว่า 'บ้าน' มีชีวิตประจำวันสามัญแสนร้าวราน เบิกบาน เติบโต และโรยรา ด้วยสำนวนละมุนละไมจากความพิธีพิถันใส่ใจในการใช้ภาษา เมื่อคุณอ่านจบคุณจะเข้าใจวงจรของการร่วงหล่น สิ้นหวัง พังทลาย พร้อมให้อภัยตัวเองและให้อภัยภาระทางใจที่เรียกว่าครอบครัว ปลดปล่อยอดีต และยุติการส่งต่อความเจ็บปวด