ขอให้ตะวันไม่ลับลา

รวมเรื่องราวของกลุ่มคนที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่ ‘ตัวประกอบ’ แปลกแยกฉีกขาด เพราะป้ายฉลากเพศวิถี เสี้ยวตัวตนแตกออกจากวงโคจร ได้แต่เปล่งเสียงหลายเฉดสีด้วยปรารถนาเรียบง่ายว่า ไม่ว่าจะเป็นเพศอะไร หัวใจขรุขระแค่ไหน โปรดให้ฉันเป็นอะไรที่อยากเป็น