มือ 1 : ร่างแปลง สมรภูมิแห่งความวิปลาสของเนื้อหนัง

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของร่างกายที่บิดเบี้ยว แต่มันคือการรื้อถอนตัวตนอย่างช้าๆ ทีละความทรงจำ ทีละภาษา ทีละความหมาย โลกในหนังสือเล่มนี้กำลังพร่าเลือน เวลาสูญเสียรูปทรง เสียงเล็กๆ เริ่มมีตัวตน ความว่างเปล่ากลายเป็นอวัยวะหนึ่ง และชีวิตประจำวัน ค่อยๆ เผยให้เห็นว่า — มันอาจเป็น 'พิธีกรรมไร้ความหมาย' ที่เราถูกบังคับให้แสดงซ้ำ การกลับมาครั้งนี้ของวิภาส ไม่ใช่การเล่าเรื่องของ 'โลกภายนอก' อันกว้างใหญ่ แต่คือการพาเราจมลึกลงไปในบางสิ่งที่อยู่ข้างในมากกว่า—ลึกกว่าความคิด ลึกกว่าความทรงจำ และอาจลึกไปถึงจุดที่ 'ความเป็นมนุษย์' เริ่มสั่นคลอน