ตราบสายลมยังหายใจ

เรื่องราวความรักอันโศกเศร้าทว่างดงามระหว่างชายหนุ่มผู้เป็นเล่าเรื่อง กับ "เซ็ตสึโกะ" คนรักของเขาที่ป่วยเป็นโรควัณโรค ทั้งสองเดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในสถานพักฟื้นกลางเขาที่เงียบสงบในคารุอิซาวะ เพื่อต่อสู้กับโรคร้ายและโชคชะตา ท่ามกลางบรรยากาศของธรรมชาติ สายลม และกาลเวลาที่ค่อยๆ หายไป บทนวนิยายถ่ายทอดจิตวิญญาณแห่งการมีชีวิตอยู่ตามประโยคคลาสสิกที่ว่า "สายลมโบกพัด... เราจึงต้องหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป"