สภาพดี อ่านครั้งเดียว แต่จะมีตำหนิเล็กๆน้อยๆนะคะ ในฐานะลูกชายคนรอง พศิน ไม่เคยดีใจกับตำแหน่งใหญ่โตที่บิดามอบให้ เขาต้องการออกไปท่องเที่ยวในโลกกว้าง ใช้ชีวิตอิสระที่ผู้คนถวิลหา เมื่อภาระหน้าที่บีบคั้นเขาจึงจำใจยอมทำ และร้องขอบิดาครั้งสุดท้าย เขาเดินทางไปยังป่าลึกในช่วงหน้าฝน จ้างพรานแก่ผู้เชี่ยวชาญนำทาง ซึมซับอากาศธรรมชาติเข้าปอด ก่อนจะได้พบนางไม้ผู้ลึกลับ เขาขยี้ตาก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายเป็นเด็กหนุ่มที่สวมชุดกระโปรงยาว ดวงหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ทำให้พศินตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ ทั้งสองผูกพันทั้งกายและใจแน่นแฟ้นจนไม่อาจแยกจาก แต่พศินรู้ดี ว่าเขาจะต้องจากไป... “เธอชื่ออะไร?” “หนูชื่ออ้อน” อ้อน อรุณ...