ในทุกความสัมพันธ์ สิ่งที่หล่อเลี้ยงหัวใจไม่ใช่อากาศหรือเลือด แต่เป็นความรักอันจริงแท้และการทะนุถนอมดูแลเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างเข้าถึงห้วงความรู้สึกในใจของอีกคนหัวใจแห้งผาก คือก้อนเนื้อในอกของผู้หญิงคนหนึ่งที่มอบความรักให้กับคนที่ไม่ควรถูกรัก คือความพยายามที่เธอต้องเลี้ยงดูฟูมฟักผลผลิตของความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง และคือผลพวงของการรับรู้เรื่องราวลับหลังซึ่งเสมือนเป็นหอกแหลมทิ่มแทงทั้งร่างและใจเธอทุกวี่วันหัวใจแห้งผาก (1947) นวนิยายขนาดสั้นของนาตาเลีย กินสเบิร์ก (1916 – 1991) นักเขียนชาวอิตาลี เจ้าของรางวัล Premio Strega ปี ค.ศ. 1963 และ Premio Bagutta ปี ค.ศ. 1984 บอกเล่าความร้าวรานของหัวใจผู้หญิงที่พยายามรัก พยายามประคับประคองทุกอย่างที่สามารถยึดโยงความสัมพันธ์ แต่สุดท้ายก็ไม่อาจต้านทานขีดจำกัดของคำว่าอดทนเกี่ยวกับผู้เขียนนาตาเลีย กินสเบิร์ก (1916 – 1991) จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยตูริน ประเทศอิตาลี เป็นนักประพันธ์ที่สนใจประเด็นความขัดแย้งในครอบครัว ศาสตร์ด้านปรัชญาและการเมือง รวมทั้งปรากฏการณ์ทางสังคม โดยเฉพาะผลกระทบที่มหาสงครามมีต่อผู้คนบนโลก กินสเบิร์กมีผลงานตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1942 โดยใช้นามแฝงว่า “ Alessandra Tornimparte” และมีชื่อเสียงโด่งดังจากผลงานจำนวนมากที่เธอรังสรรค์ขึ้นมาอย่างต่อเนื่องในช่วงทศวรรษที่ 50-60 กินสเบิร์กได้รับรางวัลทางวรรณกรรมอันทรงเกียรติและเก่าแก่ถึงสองรางวัล นั่นคือรับ Premio Strega เมื่อปี ค.ศ. 1963 และ Premio Bagutta เมื่อปี ค.ศ. 1984 นวนิยายขนาดสั้น หัวใจแห้งผาก (È stato così,1947) เล่มนี้แสดงให้เห็นกลวิธีการเล่าเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาด้วยถ้อยคำเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งคมคาย และแฝงความนัยไว้ในช่องว่างระหว่างบรรทัดจนทำให้การอ่านเป็นประสบการณ์ที่วิเศษ