“ท่านอา ข้าไม่อยากให้ท่านเสียใจกับการจากไปของข้า ข้าเพียงปรารถนา ให้ท่านจดจำทุกช่วงเวลาในชีวิตเราทั้งสองไว้ ให้ท่านได้รับรู้ว่าท่านสำคัญที่สุดสำหรับข้าเสมอมา และไม่เคยมีใครเสมอเหมือน... ข้าจะไปในที่ที่ไม่มีผู้ใด ติฉินความรักของพวกเราได้...ไม่มี” “ตงอิง...เจ้าเด็กไร้ความคิด เจ้าลากข้าเข้าไปในความรักอันผิดบาปของเจ้า แต่ตัวเองกลับคิดจะผละจาก ก็เอาสิ...หากเจ้ากล้าตาย ข้าก็กล้าทำลายสิ้นทุกสิ่งอย่าง ข้าจะโปรยเถ้ากระดูกของเจ้าทิ้งเสีย... ทำให้เจ้าสูญสลาย ไร้ผู้ใดจดจำได้ไปตลอดกาล” นางคือหงส์ฟ้าผู้เก่งกล้าเย่อหยิ่ง เขาคือพญามังกรทีผู้อาศัยอยู่ใต้ปีกหงส์มานานแสนนาน เขาเรียกขานนางว่าท่านอา เป็นโอรสสวรรค์ที่นางประคับประคองมาด้วยสองมือ ทั้งสองเคยสัญญากันไว้ว่าจะใช้เวลาสิบปีรวบรวมสรรพอำนาจในใต้หล้า สิบปีต่อมาปกครองแว่นแคว้น สิบปีสุดท้ายโอบอุ้มปวงประชา จากนั้นก็จะไม่สนใจสิ่งใด ละทิ้งข้อพิพาท วางมือจากกิจการงานแผ่นดิน ใช้ชีวิตที่เหลือท่องเที่ยวไปในยุทธภพด้วยกัน เมื่อวันนั้นมาถึง นางกลับตระบัดสัตย์... มองว่าความรักของทั้งสองผิดธรรมนองคลองธรรม เขาซึ่งรอคอยมาทั้งชีวิต... จะทนได้หรือ?