หากโลกคือเวที และมนุษย์ทุกคนเป็นเพียงนักแสดง ทุกคนที่อยู่ร่วมในโลกเดียวกันนี้ย่อมต้องถูกแบ่งออกเป็นตัวเอก ตัวละครสมทบ ตัวละครรับเชิญ และตัวประกอบ ... หลังจากความตาย ผมกลับลืมตาขึ้นอีกครั้งในฐานะ ‘ตัวประกอบฉาก’ ที่มีบทบาทแสนสั้น ทั้งยังพร้อมจะกลายเป็นเถ้าถ่านทุกเมื่อ หากต้องการเอาชีวิตรอดในโลกประหลาดที่เปรียบเสมือนโรงละครใบนี้ ทางเดียวคือต้องเพิ่มความสำคัญของตัวเองให้สูงขึ้น ... ช่วยไม่ได้ คุณตัวเอก ผมขอเกาะขาไปจนถึงตอนจบเลยแล้วกัน มือ1ในซีล มีปกแจ็กเก็ต