ฟองอากาศในสวนลับ

ลำพังแค่ใช้ชีวิตรอดในแต่ละวันก็ยากเย็นแล้ว เพียงหายใจก็เจ็บปวด หลับฝันก็หวาดผวา บางครั้งการปิดปากให้สนิทคือหนทางที่ดีที่สุด สวนลับหลังโรงเรียนเป็นที่ลงหลักปักฐานของเด็กชายแปลกแยกที่แทบไม่ปริปากพูดกับใคร เสมือนใช้ชีวิตอยู่ในฟองอากาศ ตัดขาดจากฤดูกาลที่หมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปทุกปี กระทั่งวันหนึ่ง แสงอาทิตย์สดใสในนามของเด็กชาย ‘เติมใจ’ เอื้อมมือลงมาถึง ในวันนั้น ฟองอากาศที่เคยคิดว่าปลอดภัยทว่าเปราะบางกลับมีรูรั่ว เขาเอื้อมมือกลับไปนอกฟองอากาศ ไขว่คว้าหาการเชื่อมโยงกับโลกภายนอก การแบ่งปันความเงียบ บทสนทนาแสนพิเศษ สายรุ้งที่ค่อยๆ ปรากฏตัว สีสันของดอกไม้ผลิบานอาบโลกที่เคยสีขาวดำทั้งใบ เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นในสวนลับ บางส่วนจากในเล่ม ผมไม่อยากก้าวเท้าเข้าไปในเส้นแบ่งเขตแดนความสัมพันธ์มากเกินจำเป็น เสี้ยวหนึ่งในห้องหัวใจยังปิดกั้น ผมโอบกอดตัวเองไว้ในฟองอากาศที่ห่อหุ้มร่างกาย หากวันหนึ่งเกลียวคลื่นถาโถม ซัดเข้าใส่ฟองอากาศที่แสนบอบบาง เมื่อนั้นเอง ผมจะบาดเจ็บจากสิ่งแปลกปลอมที่พุ่งมาทิ่มแทง