ลีลาวดีเพลิง

"รู้จักข้าวแช่ไหม...หนู...หนูลี" เด็กหญิงส่ายหน้า "ข้าวสวยในน้ำลอยดอกมะลิกลีบกุหลาบ ใส่น้ำแข็งกินกับกับข้าวหลาย ๆ อย่าง อร่อย หอม ชื่นใจ หายร้อน อยากกินไหม" เด็กหญิงตาโต พยักหน้า ข้าวสวยใส่น้ำลอยดอกมะลิกลีบกุหลาบ แค่คิดก็น่าจะหอมจัด ๆ แล้ว... "งั้นบ่ายสองเข้าไปในบ้านนะ" เขาสั่ง "เดี๋ยว ไม่มีนาฬิกา" "ดูพ่อเราไว้แล้วกัน ถ้าเขาเข้าไปในบ้านก็ตามเข้าไป อย่าลืมเสียล่ะ" ทิวัตถ์กำชับก่อนผละกลับเข้าบ้าน ปล่อยให้ลูกสาวคนจัดสวนอ้าปากจะบอกว่า พ่ออยู่ในบ้านอยู่แล้ว...แต่ไม่ทันได้เอ่ยอะไรเพราะเด็กหนุ่มเดินหายลับไปแล้ว เด็กหญิงวิ่งไปทางนั้นทีทางนี้ที ชมนกชมไม้ไปเรื่อย ๆ วกไปทางด้านหลังของบ้าน เห็นพี่ผู้ชายอีกคนที่ 'ชม' ว่าหล่อนเหมือนกาคาบพริกย้อนกลับเข้ามาในบ้านทางประตูอีกด้านหนึ่ง ท่าทางโมโหอะไรมาไม่รู้หัวฟัดหัวเหวี่ยง หนูลีเลยไม่อยากเข้าไปยุ่งเข้าไปทัก หล่อนเจอรังนกเล็ก ๆ รังหนึ่งในพุ่มไม้หนา มุดเข้ามุดออก รู้สึกเหมือนมีคนเดินเข้าไปในบ้าน เงยหน้าเห็นหลังผู้ชายไว ๆ แต่ไม่ใช่พ่อ จึงหมดความสนใจ ร้อนจัง อยากกินข้าวแช่ ข้าวสวยใส่น้ำแข็ง แปลกจริง ๆ หน้าตาจะเป็นยังไงหนอ... เด็กหญิงกำลังเดินเข้าไปในตัวบ้านทางด้านข้างเมื่อมีเสียงผู้หญิงกรีดร้องขึ้นจากในบ้าน เสียงกรีดร้องบาดใจ...ก่อนจะมีเสียงกระแทกพื้นดังโพละ แล้วเสียงร้องก็หายวับไปทันที มีแต่เพียงความเงียบที่น่าวังเวงใจ จากนั้นก็เหมือน...นรกแตก! วันรุ่งขึ้น หนังสือพิมพ์ในประเทศหลายฉบับและหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฉบับเดียวของจังหวัดลงข่าวพาดหัวตัวใหญ่... ฆ่าโหดเมียนักธุรกิจชื่อดัง ลูกชายโดนตีหัวโคม่า!