ศูนย์รับฝากความเสียใจ

สภาพดีค่ะ ไม่ขีดเขียน วรรณกรรมแปล ดีมากกก เชิญดื่มด่ำ ความเสียใจมีไว้เพื่อให้เรายิ่งทะนุถนอมปัจจุบัน ณ มุมหนึ่งของศูนย์การค้าใต้ดินแห่งสถานีรถไฟไทเปที่เชื่อมต่อรถไฟหลายสายและเป็นจุดรวมผู้คนมากมายมีสถานที่แห่งหนึ่งที่ชื่อว่า "ศูนย์รับฝากความเสียใจ" ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ที่จะรับฝากความเสียใจในอดีตของคุณเอาไว้ให้อย่างอ่อนโยน แต่ที่แห่งนี้เปิดทำการแค่ในวันพุธเวลาห้าโมงเย็นถึงหนึ่งทุ่ม ซึ่งเป็นช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างกลางวันกับกลางคืนเท่านั้น เพื่อใช้รอยต่อของกาลเวลาเป็นตัวกลางส่งต่อความเสียใจของคุณกลับไปยังอดีตให้แก่คนที่มิอาจพบเจอกันได้อีก เมื่อใดที่คุณกอดเก็บความเสียใจในอดีตเอาไว้และอยากจะเดินออกมาจากเขตแดนของคำว่า "สายเกินไป" ก็ขอเชิญมายังที่แห่งนี้ ข้ามเวลากลับไปยังจุดเริ่มต้นของความเสียใจ ส่งความคิดคำนึงไปกับข้าวของหรือจดหมายไปให้ใครบางคนที่บัดนี้เป็นเพียง "อดีต" เพื่อสมานบาดแผลที่ชื่อว่า "ความเสียใจในภายหลัง" แม้บาดแผลนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นแผลเป็น หากแต่แผลเป็นนั้นก็ถือเป็นแรงผลักดันให้คุณ "ก้าวต่อไป" ได้สักที