รวมเรื่องเล่าจากปากผีสี่สิบกว่าตน วิญญาณลอยไปลอยมาที่ยังคงยึดโยงตัวตนไว้กับความเป็นมนุษย์นักพรั่งพรูความรูสึก แม้ลมหายใจจะกลายสภาพเป็นเพียงซากความทรงจำ พากันเขียนคำอ้อนวอน ขอพร ประชดประชัน ครวญคราง แก้ตัว เท่าที่ผีตนหนึ่งพอจะทำได้ ในขอบเขตที่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนขีดเส้นกำหนด "ปกติผู้ตายเป็นคนร่าเริง พวกเขาแปะป้ายฉันอย่างนั้น แต่ใครจะรู้ ฉันทรมาณกับบาดแผลแสนสาหัสอย่างบ้าคลั่งในที่มืด ฉาบในหน้าด้วยรอยยิ้มในที่สว่าง"