หนังสืออ่านเอง สภาพ 75% "มีคนเคยแซวว่า ถ้าพี่เอยเคี้ยวข้าวแทนเอ๋ยได้ พี่เอยคงทำ" คนเล่าเล่าไปโดยไม่ทันคิดอะไร แต่สำหรับคนฟังเขาเชื่อว่าพอจะรู้แล้ว ถึงต้นสายปลายเหตุแห่งความไม่ได้เรื่องได้ราวของพิมอร ตั้งมั่นนึกเห็นภาพหญิงสาวถูกพี่ชายอย่างพิมพงศ์ห่อหุ้มเอาไว้ด้วยบับเบิลหนานุ่ม แม้จะไปชนหรือกระทบกระแทกสิ่งใดบ้าง ก็ไม่เจ็บไม่กระเทือนมากนักแต่ปัญหาก็คือ พิมพงศ์ไม่อาจทำแบบนั้นได้ตลอดไปในที่สุด พิมอรก็ต้องออกสู่สังคมภายนอก ก้าวออกจากบับเบิลที่ห่อหุ้มปกป้องหล่อนเอาไว้ อกหัก ถูกพักงาน ไม่ผ่านโปรฯ และอีกสารพัดเรื่องราวดวงซวยของพิมอร คือการที่บับเบิลที่ห่อหุ้มหล่อนไว้มีรอยโหว่ น่าแปลกก็แต่ว่า ภาพที่เขานึกเห็นอยู่ในเวลานี้คือภาพหมีใหญ่ทางกรงเล็บตะปมบับเบิลห่อโลกของพิมอรให้ฉีกขาด มีหมีเล็กตัวหนึ่งเดินจ๋องๆ ออกมา มองทางนั้นทีทางนี้ทีด้วยดวงตาตื่นๆ งงงวยและพร้อมจะวิ่งจู๊ดไปหาที่หลบภัย ฮี! อย่าหวังเลยว่าจะได้กลับเข้าไปอยู่ในโลกใบเดิมอีก ไม่มีทาง!