"ความตายที่เวนิส" (Death in Venice หรือ Der Tod in Venedig) เป็นนวนิยายขนาดสั้นอันโด่งดังของโธมัส มันน์ นักเขียนรางวัลโนเบลชาวเยอรมัน ตีพิมพ์ในปี 1912 เรื่องราวเกี่ยวกับกุสตาฟ ฟอน อัชเชินบัค นักเขียนผู้เคร่งครัดที่เดินทางไปได้เดินทางมาพักผ่อนที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ที่นั่นเขาได้พบกับเด็กชายชาวโปแลนด์ชื่อ ทาทจู ซึ่งมีความงดงามราวกับเทพเจ้า ความหลงใหลในความงามอันบริสุทธิ์นี้ทำให้อัชเชินบัคละทิ้งระเบียบวินัยทั้งหมดและตกอยู่ในวังวนของความปรารถนา ในขณะเดียวกันเมืองเวนิสก็กำลังเผชิญกับการระบาดของอหิวาตกโรค ซึ่งอัชเชินบัคเลือกที่จะเพิกเฉยและใช้ชีวิตอยู่ต่อจนวาระสุดท้าย นวนิยายเรื่องนี้สะท้อนประสบการณ์ส่วนตัวของมันน์ที่ได้ไปเยือนเวนิสในปี 1911 และได้รับแรงบันดาลใจจากความประทับใจในเด็กชายคนหนึ่ง และประเด็นรักครั้งสุดท้ายของกวีเกอเธ่