หากวันใดคุณหลงทาง จงฟังเสียงที่อยู่ในหัวใจ

"คนเราไม่ได้มีชีวิตอยู่เพราะมีพรสวรรค์ มีหรือไม่มีของพรรค์นั้น เราก็ยังต้องอยู่ต่อไป ชีวิตไม่ควรขึ้นอยู่กับสิ่งที่ไม่รู้ว่ามีหรือไม่ มีแต่ต้องควานหาสิ่งที่แน่นอนกว่าด้วยมือคู่นี้เอง" นับตั้งแต่วันที่โทมุระได้ดูการจูนเสียงเปียโน ของช่างจูนคนหนึ่งในโรงพละ ขณะเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย โลกของเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง โทมุระหลงใหลในโลกแห่งการจูนเสียง จนย้ายออกจากเมืองเล็กๆเพื่อไปเรียนต่อด้านนี้โดยเฉพาะ หลังจากนั้นจึงย้ายกลับมาทำงานที่บ้านเกิดอีกครั้ง ทว่าการกลับมาในครั้งนี้กลับเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ของการค้นหาตัวตนและเป้าหมายในชีวิต เมื่อสิ่งที่ชอบกลับไม่ใช่สิ่งที่เขามีพรสวรรค์ เช่นนี้เขาควรจะยอมแพ้หรือเพียรพยายามต่อไปจนถึงที่สุด