รู้อะไรไม่สู้ รู้ดาต้า (Data for the People) Andreas Weigend, ฉบับแปลไทย (384 หน้า) คนเขียนคืออดีตหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ของ Amazon ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้ต่างจากงานเตือนภัยเรื่องความเป็นส่วนตัวทั่วไป เพราะเขาเคยอยู่ในห้องที่ตัดสินใจว่าจะเอาข้อมูลของเราไปทำอะไร ข้อเสนอหลักของเขาค่อนข้างสวนทางกับสัญชาตญาณ คือการพยายามซ่อนข้อมูลตัวเองให้มิดชิดนั้นทั้งทำไม่ได้จริงและไม่คุ้ม สิ่งที่ควรเรียกร้องแทนคือสิทธิเหนือข้อมูลของเรา ทั้งสิทธิที่จะเข้าถึงและตรวจสอบว่าบริษัทเก็บอะไรไว้บ้าง สิทธิที่จะแก้ไขสิ่งที่ผิด สิทธิที่จะย้ายข้อมูลไปที่อื่น และสิทธิที่จะทดลองว่าอัลกอริทึมกำลังตัดสินเราด้วยเกณฑ์อะไร เพราะข้อมูลที่ให้ไปคือสิ่งที่แลกกลับมาเป็นบริการที่เราใช้ทุกวัน ประเด็นจึงไม่ใช่ให้หรือไม่ให้ แต่คือเงื่อนไขในการให้ ความน่าสนใจสำหรับคนทำงานองค์กรและงานสื่อสารคือมันเปลี่ยนคำถามจาก "จะปกป้องตัวเองอย่างไร" เป็น "จะออกแบบความสัมพันธ์ที่เป็นธรรมกับผู้ใช้ข้อมูลอย่างไร" ซึ่งเป็นคำถามที่ยังไม่หมดอายุ แม้ตัวหนังสือจะพิมพ์ก่อนยุค AI เชิงสร้างสรรค์จะมาถึงก็ตาม